| 
| 
|
Wie is de mystery guest van het weekendje weg in Drenthe??
Afgelopen weekend was een groep leden weg naar Ellertshaar in Drenthe. Wie is onderstaande mystery guest van dit weekend??
Antwoorden kunnen ingezonden worden via het gastenboek. De hoofdprijs is een 'Meet and Greet' met deze mysterieuse man of vrouw....
 |  |
Een interview van Peter Hanning met Gert Jan Huiskes
Na afloop van de Groninger Kampioenschappen had Peter Hanning aan de bar van De Borgstee een interview met Gert Jan Huiskes.
Waar normaal Gert Jan de vragen stelt (zie bijv. deze link op TTNieuws.nl), waren nu voor één keer de rollen omgedraaid:
interview
Nadere kennismaking met Herman en Adri Schoenmaker
Slochteren
‘Wij wonen al vanaf 1978 in de Gemeente Slochteren. Nu wonen we alweer acht jaar in Schildwolde. We hebben twee kinderen.
Miranda is met haar 26 jaar de oudste, ze is getrouwd met Jos en woont dichtbij ons. Wij zijn ook de trotste opa en oma van
kleinzoon Julian’, vertelt Adri glunderend. Herman vult aan: ‘Die wordt ook alweer bijna twee jaar! Pfff…waar blijft de tijd???’
Adri vervolgt haar verhaal: ‘Miranda werkt bij de Gemeente Groningen en Jos is artsenbezoeker in ziekenhuizen regio Noord
Nederland. Onze zoon heet Dennis. Hij is 23 jaar. Hij studeert straks na de vakantie voor het laatste jaar Sociologie aan de
Rijks Universiteit te Groningen. Daarnaast is hij een fervent voetballer en Ajax fan.’
Ervaring beheer kantines
Stapte het echtpaar zomaar in het kantineleven? Dat kunnen we ons nauwelijks voorstellen, want de boel stond snel op de
rails. Herman: ‘Wij hadden en hebben uiteraard al wat ervaring opgedaan in andere kantines. Ik heb samen met toenmalige
compagnon Fred Breeuwsma de sportkantine gehad in Slochteren de Duurswoldhal.’ Samen met Adri hebben ze een jaar het
dorpshuis De Pompel beheerd in Overschild. Daarnaast was Herman ook vier jaar mede-eigenaar van Café De Hoofdweg in Schildwolde.
Herman: ‘In de kantine van de voetbalvereniging S.G.V. uit Schildwolde hebben we samen twaalf jaar gestaan als vrijwilliger.
Daarnaast ben ik jaren werkzaam geweest in allerlei horecazaken. Dit was vaak in het weekend, dus naast mijn baan. Je ziet
het, ik ben altijd al wel redelijk druk geweest.’
Functie sportkantine
De sportkantine maakt feitelijk een klein deel uit van een enorm complex. Herman: ‘Volgens mij heeft een sportkantine een
spilfunctie in de sporthal. Een plaats waar de sporters elkaar ontmoeten voor en na een wedstrijd. Het moet een plaats zijn
waar de sporters zich thuis voelen. Kortom, een plaats waar iedereen graag mag vertoeven.’ Adri haakt in: ‘Het moet er
natuurlijk ook gezellig zijn. Een kantine moet dan ook gezelligheid uitstralen. Dat dit nog niet zo is weten we natuurlijk
allemaal. Maar geloof ons, wij zijn druk bezig om het een ander aanzien te geven. We hadden het al graag veranderd willen
zien, maar we hebben natuurlijk wel te maken met de gemeente als eigenaar van de hal.’ Herman vervolgt: ‘Door het gezellig te
maken hoop ik dat de leden voor en na de sportieve activiteiten de kantine weten te vinden!’
Tafeltennis
We zagen Herman de laatste extra ingelaste donderdagavond zelf een balletje slaan. We hebben ons laten vertellen dat dat
er niet verkeerd uitzag. Wat heeft Herman met tafeltennis? is dus de logische vraag. ‘Das een kort en bondig antwoord:
helemaal niks dus. Ik heb denk ik voor het laatst tafeltennis gespeeld toen ik in Militaire Dienst zat. En geloof me.. dat is
al een poos terug’, aldus de beheerder: ‘Maar de laatste tijd ben ik vrij close denk ik met het tafeltennis. Inderdaad, die
donderdag heb ik meegespeeld met de recreanten en dat is me prima bevallen moet ik zeggen. Dus wie weet, als het werk het
toelaat zal ik proberen vaker mee te doen!’
Messchendorp Pallet
‘Mijn indrukken over Argus zijn zonder meer positief te nomen. Een prima club met veel mensen aan het roer die eigenlijk
tafeltennis wel kunnen eten en drinken… Kortom mensen met een echt hart voor de club en dat is een fijn gevoel om mee te maken’,
aldus Herman: ‘Top was natuurlijk de reis naar de kampioenswedstrijd. Leden en supporters steunden hand in hand hun club door
dik en dun. Ook dat was een fijne ervaring om mee te mogen maken. Mijn ervaringen zijn nogmaals over het algemeen erg
positief te noemen. Wij kenden bijna niemand van de club. Maar een paar maanden later heb ik toch al een klein beetje een
zwak voor de club gekregen, dat zegt denk ik veel over de mensen van de club.’
Nieuw seizoen
‘Ik kijk uit naar het begin van hopelijk een mooi tafeltennis seizoen. De teams van Argus prima zullen hopelijk gaan
presteren. Wat dat betreft kijk ik vooral ook naar het eerste team, maar ook de jeugdteams volgen we vanuit de kantine!’,
aldus Herman. We vragen Adri of ze ergens tegenop zien. Adri: ‘Als je een kantine runt zoals wij dat doen dan kun je niet
vaak tegen dingen opkijken. Er moet natuurlijk nogal wat gebeuren, zoals het schoonmaken van de accommodatie, de administratieve
dingen. Kortom als je hier aan begint moet je niet tegen te veel dingen opzien en zeker niet tegen al het werk. We hebben
natuurlijk een hectische periode meegemaakt en hopen dat we nu met elkaar een stabiel jaar tegemoet kunnen gaan en dat wij
dan de kantine geopend hebben tijdens trainingen en wedstrijden van alle teams van Argus.’
Sponsor
‘Wat we willen zeggen tegen de lezers van de website? De website lezen we regelmatig. Die ziet er prima uit. Binnenkort
hopen wij ook onze eigen website in de lucht te hebben met allerlei wetenswaardigheden over de kantine. De website is nog
lang niet af maar we zijn er druk mee bezig. Noteer alvast maar de naam van de site:
www.sportkantinedeborgstee.nl’, antwoord Herman.
Sportkantine De Borgstee gaat club Argus sponsoren en daarvan zijn de verwachtingen hoog gespannen. Herman: ‘We zullen zien
hoe dingen gaan lopen maar wij hebben een goed gevoel over de club Argus. Het contact met het bestuur van de club is prima.
Wij wensen vanaf deze plaats de club veel succes toe in het nieuwe seizoen en we zullen elkaar hopelijk nog weer eens
regelmatig tegenkomen in Sportkantine De Borgstee!’
Maandag 3 juli ging ik met 15 donateurskaarten naar Scharmer. Karin had mij de Hoofdweg als route gegeven. Om er voor te
zorgen dat de mensen mij beter zouden herkennen, had ik mijn wedstrijdtenue aangetrokken.
Vanwege het mooie weer zaten de meeste mensen in de tuin en zagen ze me dus al aankomen. Nadat ik gezegd had wie ik was
en wat ik kwam doen, zeiden de meeste meteen "Dan wil je zeker ook nog geld hebben?" Iets wat ik uiteraard met een 'ja'
beantwoordde. Er was echter een iemand die meer van mij wilde weten. Even daarvoor was er een gigantische knal geweest, net
alsof er vuurwerk ofzo afgeschoten werd. Het eerste huis waar ik vervolgens kwam, werd door een vrouw geopend en ik hoorde
haar man op de achtergrond roepen dat ze aan mij moest vragen wat die knal had veroorzaakt. Ik kon hun alleen vertellen dat
er een traktor reed waar na die knal een enorme rook af kwam en die meteen een stuk langzamer ging rijden. Niet echt
sensatie dus. Het laatste huis waar ik kwam, was zo druk aan het kletsen dat ze de bel niet hoorde en ik ben toen maar
achterom gelopen. Toen ik vertelde waar ik van was, wist die meneer precies welke vereniging ik bedoelde, want hij was zelf
lid van de volleybal vereniging. Hij had wat commetaar op ons bestuur, totdat ik zei dat mijn moeder een bestuurslid was...
ik moest haar de groeten maar even doen.
Ik ben in het totaal anderhalf uur aan het lopen geweest en trof drie mensen helaas niet thuis. Maar al is het dan een
tijdrovend klusje, het is wel leuk om te doen en je maakt van alles mee.
RRR
Een brief van het Koninklijk Huis
Maandelijks interviewt onze Razende Reporter Rick Loer een jeugd- en seniorspeler van onze club die daarna zelf een ander
nieuw 'slachtoffer' uit mogen kiezen. N.a.v. het verzoek van Jeroen Suiding voor een interview
met onze koningin Beatrix heeft RRR contact opgenomen met het Koninklijk Huis. Een interview met onze vorstin zat er helaas
niet in, maar wel een nette antwoordbrief van de 'Particulier Secretaris van Hare
Majesteit de Koningin'.
Of Hare Majesteit Jeroen 'een leuke Nederlander' vindt zullen we (voorlopig?) ook niet weten....
17 juni 2005: De dag waarop Edwin met zijn Mieke in het huwelijksbootje stapte.
Ze kwamen in een bruine Jaguar aan bij het gemeentehuis in Haren. Helaas was het paar zo slim geweest om het boeket
thuis te laten liggen, dus kon hun buurman terug naar huis om het op te halen. Om de wachttijd te overbruggen werden er
ondertussen allerlei foto’s gemaakt, waaronder een foto achter de bakkerskraam die op de markt stond. De familie en
genodigden mochten alvast naar binnen (het was een mooie zaal met kleine lichtjes op het plafond). Uiteindelijk kwamen Edwin
en Mieke binnen (met het bruidsboeket!).
De ambtenaar van de burgerlijke stand was een mevrouw, die op een leuke manier vertelde over het leven van Edwin en Mieke
en daarbij de genodigde betrok. Om drie uur begon ze met het officiële gedeelte en 4 minuten later waren Edwin en Mieke dus
meneer en mevrouw Nieborg. Na het omdoen van de ringen en het zetten van de handtekeningen kregen ze het trouwboekje
overhandigd en mocht iedereen hun feliciteren.
’s Avonds was er een feest in café de Engelstede te Engelbert. Hier waren ook een aantal leden van tafeltennis bij en
sommige hebben de rest versteld doen staan. Zo beweren er leden dat ze niet kunnen dansen, maar draaien ze hun hand niet om
voor een polonaise en bleek dat je met een nieuwe heup heel goed kunt swingen!
Edwin had al een paar leden uit lopen horen over een eventueel op te voeren stukje en zij hebben dan ook in zijn behoefte
voorzien. Na weken van zwoegen en zweten presenteerde de leden onder het toeziend oog van de overige gasten hun kunnen in de
vorm van een kookboek vol lekkere recepten, tips en persoonlijke wensen!
Om half een vertrok het bruidspaar in hun mooie bolide naar een voor hun toen nog onbekende locatie om daar de
huwelijksnacht door te brengen., terwijl de gasten nog een kleine drie kwartier door konden feesten.
WIST U DAT...
Varese een echte directeur sportief heeft n.l. Ewold.
Het bestuur van de vereniging erg sociaal is voor haar leden en daarom Henk Cazemier tot coach heeft benoemd van de dames. Is dit misschien het opstapje dat hij nodig heeft om aan een vrouw te komen?
Er bij de vereniging een inwoner uit Drenthe lid is waarvan er in de provincie Groningen wordt gezegd dat hij een matige speler is
Het slechtste dubbel bij de vereniging de Hofjes zijn!!!! Informatie hiervoor is verstrekt door “het Hof”
Frank Schuur zegt dat Norbert Schuur (familie?) een statische speler is.
Dat Norbert dit waarschijnlijk zelf ook wel weet.
Hij daarom in belangrijke wedstrijden zichzelf niet als speler opstelt. Of heeft hij werkelijk verstand van tafeltennis???
Dit hopelijk niet zal leiden tot een bestuurscrisis.
Er wordt beweerd, door een superdeskundige, dat Edwin Nieborg nooit en te nimmer hogerop zal komen indien zijn imposante omvang niet af zal nemen.
Er bij de vereniging een Japie Jomanda is. Hij levert ingestraald plakwater.
Raymondo als enige binnen de vereniging hiervan gebruik maakt.
Wellicht ook raadzaam is dat een aantal spelers van team 4 hiervan gebruik had gemaakt en hierdoor degradatie had kunnen worden afgewend.
Hierdoor hun percentage wellicht ook was gestegen tot het niveau Raymondo.
Jan Wiebe uitstekend presteert en hierdoor spelers van het tweede zich zorgen zullen moeten gaan maken.
Henk Cazemier op belangrijke momenten wordt ingeruild bij team 2 voor een dame. Zal hij hieruit zijn conclusies trekken en zich laten opereren?
In het kader van overwicht en overgewicht er voor het aankomende seizoen misschien een ”zwaargewicht” team kan worden ingeschreven. Hierbij valt te denken aan Henk, Edwin en wie voelt zich geroepen om mee te doen??????
Zo’n team kan ook gunstig zijn voor de omzet in de kantine!!!!!!!!!!!!!!
Gipsvluchten in de gaten houden........
|
Rond deze periode zijn voor veel Nederlanders de wintersportvakanties weer populair. Ook binnen de club zijn er personen die
de uitdaging op de lange latten zoeken en het gele balletje even voor gezien houden. Onne en Hans '2' zijn van die stoere
boys die de kou en de sneeuw in het hooggebergte durven te trotseren.
Weg even uit die koude zaal van De Borgmeren. Wat dat betreft is het contrast gering en de voorbereiding perfect. Van het klappertanden achter de groene tafel op het platteland naar de kou in de bergen en het peentjes zweten op de ski's. Trouwens Bakker schijnt in bloedvorm te zijn. Nu weet ik dat hij in Kardinge traint op schaatsen. Puur om sfeer te proeven, af en toe een sprintje te trekken en wat skioefeningen te doen. Hm... nu bedenk ik me ook opeens dat diezelfde Bakker ook een paar trainingen van mij op de donderdagavond heeft gemist. Natuurlijk, nu weet ik het, hij traint droog. In het donker op rollerski's rondjes maken in De Borgmeren. Steeds sneller. Stiekem toch die uurtjes maken om geen figurant te zijn tijdens de skivakantie met je vrienden. Hans heeft daar en tegen geen geheimen. Hij 'snowboard' al wekenlang op een kunstmatig aangelegde berg in Groningen. Erg vermoeiend hoor ik hem zeggen, als hij toch nog het laatste deel van mijn training meepikt. Voor hem zal het even wennen zijn. Leven in de rimboe van Woudbloem is toch even anders dan de toeristische drukte op een afdalinkje van een berg. Een dezer dagen zal ik alle gipsvluchten in de gaten houden. Maar ik heb er alle vertrouwen in dat ze het overleven. De voorbereiding is immers perfect, mits het in de vakantie bij een uurtje ‘apres ski’ blijft. Drinken bij kou en na skiën lijkt me niet verstandig. Maar wie ben ik? Tja, de trainer van Onne en Hans en zeker geen doorgewinterde skiër. Ik gok op bruine gezichten, een schaafwondje van een boomtakje, een kleine snee van een kapot bierglas en veel sterke verhalen. Morgen ga ik de gipsvluchten maar annuleren, ze zijn niet meer nodig. Ik zal ze bij terugkomst als helden in De Borgmeren ontvangen. |
 |
 |
Voorzitter TTV Varese tevens begenadigd voetbalcoach.
Het seizoen bleek net tekort om eeuwige roem te verwerven. De vijftiende plaats in het
eindklassement van Coach van het Jaar is voor onze voorzitter Norbert desalniettemin een geweldige
opsteker. Let ook even op zijn vierde plaats in het maandklassement van mei. Als runner up van de
tweede kompetitiehelft treedt hij daarmee uit de schaduw van zijn eredivisiespelende (aanstaande)
echtgenote. Nog net op tijd om binnenkort met een evenwichtige relatie in het huwelijksbootje te
stappen. Boze tongen beweren dat Norbert voor zijn "tour de force" twee gerenommeerde voetbalexperts
heeft ingehuurd. Alle betrokkenen ontkennen dit echter. Wel geven Erik en Bennie om onduidelijke
redenen aan dat zij op 20 juni bij Het Huwelijk extra consumptiebonnen verwachten.
Even was het zelfs twijfelachtig of hij die avond wel achter de blauwe tafel zou verschijnen, maar een in allerijl belegd teamoverleg bracht uitkomst. Terwijl Jamai en Jim op de televisie om de Idols-eer concurreerden, liet ons idool in de sportzaal op het Recreatiepark De Borgmeren zijn beste kunstjes zien. Het resultaat drie keer een 3-0 zege tegen medekoploper Rega. Voor één keer moesten Jaap & Jaap genoegen nemen met een rol als secondant en mocht Erik de hele avond uitblinken in het verhangen van de scorebordjes. Voor degenen die het na deze intro nog niet hadden opgemerkt, we hebben het over Gert.
Zonder slag of stoot ging het overigens niet. Het was onze Jacques Secretin look-a-like zelf die het spel op de wagen zette. Geroutineerd schikte hij zich naar de vermanende vinger van een scheidsrechter bij het duel van de dames van TTV Varese tegen die van Arboned Westa, waarna juist zijn tegenstanders in de ogen van diezelfde scheidsrechters over de schreef gingen. Dat kostte hen een officiële waarschuwing en de dreiging van een gestaakte wedstrijd in het geval de ploeg uit Nijkerk zich aan herhaling zou bezondigen. Na een afkoelingsperiode ging het overigens sportieve duel met de nodige hartstocht en passie verder.
In die sfeer ontpopte Gert zich als man of the match door op de meest cruciale standen de wonderbaarlijkste voltreffers te produceren. Zo sloeg zijn forehand overspin boven tafel parallel als een granaat in op de helft van de tegenstander. Terwijl de jury nog de bordjes met unieke cijfers voor de moeilijkheidsgraad en de artisticiteit omhoog hield en het publiek het applaus tot ver in de omtrek van Scharmer liet klinken, draafde Gert als in een roes zijn rondjes door het centercourt. Om vervolgens zichzelf na een ritueel met zenuwtrekjes opnieuw te overtreffen.
Na afloop was niet alleen de 9-1 overwinning gesprekstof, maar vooral de manier waarop. Terwijl onze held zich te goed deed aan een welverdiende douche, bleef het in grote getale toegestroomde publiek in de kantine op hem wachten. Men wilde de historische woorden uit zijn eigen mond horen en niet de kans lopen om bij de overlevering van het verhaal een paar letters te missen. Het geduldige wachten werd beloond. "Ik heb wel veel vaker zo goed gespeeld", klonk het zelfverzekerd. Als dan zelfs Ewold met zijn wenkbrauwen fronst dan weet je hoe laat het is. Ver na middernacht werd hem met een uit volle borsten gezongen "Gertje, bedankt" uitgeleide gedaan. Onduidelijk was of dat te maken had met zijn hattrick of met het rondje dat hij na enig aandringen gaf.
Toen de neus van Gert zijn bolide koers zette richting Slochteren, was de technische staf al in
een spoedzitting bijeen. Hoe krijgen we deze man na zo'n prestatie binnen zes dagen weer met
beide benen op de nuchtere Groningse klei. DTS en Henk ten Hoor/DTK wachten in de komende twee
weken en beide tegenstanders gaan terecht vol voor het kampioenschap.